Cuma günü yemekhanede tıkınırken önümde oturan arkadaşım ekmeğini kağıdıyla beraber yiyor idi. Ben de uyardım ve aldığım tepki "Kağıdı ekmekten çıkarmak günah kızım üstünde kırıntılar var çöpe atıyosun yersen ölmezsin ya.." Buraya kadar güzel. "E tepsiye de bi sürü kırıntılar dökülmüş onları da döküyosuun?" Aldığım cevap: "Onları yiyenler de var kızııım.." Eee? Önündeki dolu dolu tabakları gösterdim "Bunları niye yemedin bunlar da nimet değil mi?" Gıcığım biliyorum ama aldığım tepki daha gıcık: "Çok doydum kızım hem onlarla ekmek bir mi?" Hadi canııım... Ben kendimi tuttum ve dedim ki "Az önce bağırdığın çocuğa niye ekmeğe davrandığın kadar saygılı davranmadın?" "Ya kızım salak mısın insan nimet mi?!"
Biz yeri geldiğinde, Üstün hocamızın da bahsettiği gibi, ekmeğe pek değer veririz; hatta yere düşünce alırız öperiz, başımıza koyar taklalar atarız sonra gider ekmeği düşüren çocuğa 2 tane çakarız. Tabi demiyorum ki ekmeği atın yere bir şey olmaz ya da yere düşen birini alın öpün kafanıza koyun. Sadece soruyorum niye insana değer verilmiyor? Herkes kendi doğrularıyla başkasının canını yakmayı çok seviyor?
Bir şey savunma derdinde değilim, sadece soruyorum. Kimlerden güzel yanıtlar gelir acabaa? Blogumu okuyan zaten bi gıdım kişi ben bunu birkaç kişiye daha sorayım bakalım bakalım :D Deli diye kovalarlar heralde eheh.
İnsan felsefe dersinde 22-bilemedin 18 falan- kişilik dersi dinleme ve düşünmek zorunda olduğu için arada bi böyle yazılar görmeniz normal. Sıkmayın canınızı e mi?
